Ciężkie czasy”, „trudny rynek”, „niestabilna sytuacja” te jakże często manifestowane i ogłaszane przez poszczególnych Przedstawicieli sektora hasła, wynikają poniekąd z realnych trudności z jakimi nadal borykają się poszczególne towarzystwa. Coraz częściej bowiem okazuje się, że dotychczasowe paradygmaty kreowania i dostarczania wartości przez towarzystwa ubezpieczeń stają się nieaktualne z perspektywy  realnych korzyści dla posiadanych i potencjalnych klientów. Dotychczasowe kryteria jakimi kierowali się klienci indywidualni, takie jak długość działania firmy na rynku lub też bliskość siedziby nie są już elementami decydującymi o wyborze ubezpieczyciela.

W prezentacji na Cutter Consortium Summit 2008 Roberto Verganti, profesor Zarządzania Innowacją na Politechince w Milanie, przeciwstawił sobie projektowanie zorientowane na użytkownika (User-Centered Design - UCD) z innowacją kreowaną przez design (Design-Driven Innovation - DDI). Różnica między dwoma metodami ma leżeć przede wszystkim w podejściu do innowacji: UCD to zmiana inkrementalna, małymi krokami polepszająca usługę i adaptująca ją do potrzeb użytkowników. Z drugiej strony opisywane przez profesora DDI to więcej niż innowacja rewolucyjna: to przełomowe usługi powstające ze styku użytkowników z możliwością robienia czegoś, czego nie mógli robić wcześniej, albo robili w inny, „dostatecznie dobry” sposób.

Mimo tego, że wkraczamy w drugą dekadę XXI wieku, nadal bardzo trudno odnaleźć na rynku życiowym towarzystwo, które potrafi realizować w czasie rzeczywistym elementarne wydawałoby się aktywności; chodzi o wyznaczanie szkodowości na polisie oraz wyliczanie rentowności polisy dla potrzeb bieżącej działalności operacyjnej, związanej z obsługą klienta.